Wirtualne środowisko (Virtual Environment)
Wirtualne środowiska (VE, Virtual Environment) są odseparowane od siebie i funkcjonują jako niezależne platformy działające pod kontrolą różnych systemów operacyjnych lub ich wersji, korzystając z przyznanych im zasobów (dysk twardy, RAM, procesor).
Każde wirtualne środowisko posiada:
-
niezależny system operacyjny (Windows, Linux, *BSD)
-
własne procesy (uruchomione aplikacje użytkownika), listę użytkowników, pliki, uprawnienia do pełnego dostępu do konta Administratora lub użytkownika root
-
własne karty sieciowe (fizyczne lub wirtualne), adresy IP, pełny zakres portów sieciowych, niezależną konfigurację zapory ogniowej (firewall) oraz ustawienia routingu
-
nie ma potrzeby modyfikowania aplikacji uruchamianych w wirtualnym środowisku — technologia jest przezroczysta dla oprogramowania użytkownika
-
istnieje możliwość zapewnienia jakości usług (Qos, Quality of Service oraz SLA, Service Level Agreement) — administrator może kontrolować minimalny i maksymalny przydział zasobów dla wirtualnego środowiska:
- liczba procesorów, czas procesora, liczba jednocześnie uruchomionych procesów, priorytet
- wielkość pamięci RAM
- wielkość przestrzeni dyskowej, liczba i intensywność operacji dyskowych (zapis, odczyt)
- szybkość połączenia sieciowego, liczba przesłanych bajtów
-
utrata wydajności związana z obsługą separacji wirtualnych środowisk jest różna w zależności od zastosowanej technologii wirtualizacji i waha się od kilku do kilkudziesięciu procent